Deze rijk geïllustreerde kunsthistorische publicatie onderzoekt de ontwikkeling van het stilleven in de Nederlanden tussen 1550 en 1720. Het boek volgt de evolutie van de eerste zelfstandige stillevens naar de grote verscheidenheid aan composities die vooral in de zeventiende eeuw tot bloei kwamen. Aan bod komen onder meer bloemstillevens, fruitstukken, banketjes, pronkstillevens, jachtstillevens en vanitasvoorstellingen. De auteurs onderzoeken hoe kunstenaars alledaagse voorwerpen, kostbare gebruiksartikelen, voedsel en bloemen omvormden tot verfijnde schilderkundige composities. Daarbij besteden zij aandacht aan de technische virtuositeit, de weergave van licht en textuur, het gebruik van trompe-l'oeil en de symbolische betekenissen die achter ogenschijnlijk realistische voorstellingen schuilgaan. Ook de maatschappelijke context komt uitvoerig aan bod: de groeiende welvaart, de consumptiecultuur, de internationale handel, de rol van opdrachtgevers en verzamelaars en de ontwikkeling van de kunstmarkt. De publicatie laat zien hoe stillevens niet alleen getuigen van de artistieke vaardigheid van hun makers, maar ook inzicht bieden in de materiële cultuur, religieuze opvattingen en morele waarden van de toenmalige samenleving. De talrijke afbeeldingen maken vergelijking mogelijk tussen kunstenaars, composities en stilistische ontwikkelingen. Het boek verscheen naar aanleiding van een tentoonstelling in het Rijksmuseum in Amsterdam en het Cleveland Museum of Art en vormt een belangrijke referentie voor de studie van het Nederlandse stilleven uit de vroegmoderne periode. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)