In dit cultuurhistorische onderzoek neemt Linda Roodenburg de lezer mee door de geschiedenis van de manier waarop mensen naar elkaar kijken en elkaar beoordelen. Aan de hand van materiaal uit de antropologie, de medische wetenschap en de beeldcultuur onderzoekt ze de ontwikkeling van rassenkunde, schedelmetingen, fysiognomie en eugenetica. Het boek laat zien hoe wetenschappers en maatschappelijke instellingen uiterlijkheden gebruikten om mensen in categorieën onder te brengen en vermeende verschillen tussen bevolkingsgroepen te verklaren. Met historisch beeldmateriaal uit archieven legt Roodenburg verbanden tussen deze praktijken en hardnekkige opvattingen over normaal en afwijkend, beschaafd en achterlijk, en goed en fout. Het boek onderzoekt hoe dergelijke denkbeelden zijn ontstaan, hoe ze werden verspreid en hoe ze doorwerken in hedendaagse vooroordelen.