In De sneeuwpoppen van 1511 onderzoekt literatuurhistoricus Herman Pleij een uitzonderlijk sneeuwfeest dat in de winter van 1511 in Brussel plaatsvond. Aan de hand van een gedicht van de Brusselse rederijker Jan Smeken, waarin de talrijke sneeuwbeelden en hun betekenis worden beschreven, reconstrueert Pleij de stedelijke cultuur op de overgang van de late middeleeuwen naar de vroegmoderne tijd. De sneeuwfiguren, die Bijbelse personages, historische figuren, spreekwoorden en satirische voorstellingen verbeeldden, vormden meer dan een winterse attractie: ze weerspiegelden de maatschappelijke verhoudingen, religieuze opvattingen, politieke spanningen en morele discussies van hun tijd. Pleij plaatst het feest in de context van de Brusselse burgercultuur, de Bourgondisch-Habsburgse hofcultuur, de opkomst van de boekdrukkunst en de tradities van de rederijkers. Ook thema's als huwelijk, seksualiteit, genderverhoudingen, religie en sociale orde komen aan bod. Het boek biedt daarmee een gedetailleerde cultuurhistorische analyse van de manier waarop literatuur, beeldende kunst, volksvermaak en maatschappelijke denkbeelden elkaar in het vroegzestiende-eeuwse Brussel beïnvloedden. Herman Pleij (1943) is een Nederlands literatuurhistoricus en emeritus hoogleraar historische Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Hij is gespecialiseerd in de laatmiddeleeuwse literatuur en cultuur van de Lage Landen, met bijzondere aandacht voor de relatie tussen literatuur, stedelijke samenleving, volkscultuur en mentaliteitsgeschiedenis. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)