In dit historisch onderbouwde werk reconstrueert Patrick Duportail het leven in Bottelare tijdens de Duitse bezetting van 1940 tot 1944 en de ingrijpende nasleep van de bevrijding. Hij onderzoekt hoe inwoners van deze Oost-Vlaamse plattelandsgemeente uiteenlopende keuzes maakten tussen verzet en collaboratie, en welke motieven en sociale achtergronden daarbij een rol speelden. Daarbij brengt hij onder meer de plaatselijke verzetskern van het Geheim Leger en de collaboratie door uitgesproken Vlaamsgezinde inwoners in beeld. Het boek belicht ook de maatschappelijke verhoudingen binnen het dorp: opvallend is dat mensen die tot tegengestelde kampen behoorden elkaar in het dagelijkse leven soms goed kenden en onderling op relatief goede voet stonden. Hoewel de Duitse bezetting het dorp volgens de getuigenissen niet voortdurend zwaar trof, liet de oorlog diepe sporen na. Vier jonge Bottelarenaars die als vermeende verzetsstrijders werden opgepakt, kwamen om in concentratiekampen. Ook de bevrijdingsdagen en het optreden van de zogenaamde 'septemberweerstanders' beïnvloedden blijvend hoe dorpsbewoners terugkeken op het verzet en de collaboratie. Duportail combineert zijn historische analyse met ongeveer veertig mondelinge getuigenissen van mensen die de oorlog zelf meemaakten en circa 150 historische foto's. Zo ontstaat een genuanceerd lokaal tijdsbeeld van de bezetting, de persoonlijke keuzes van inwoners, de onderlinge verhoudingen en de strijd om de herinnering aan de oorlog. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)