Gerrit Vanden Bosch onderzoekt in dit boek de voorstellingen van het hiernamaals zoals die naar voren komen in de preken van de 17de en 18de eeuw in de Zuidelijke Nederlanden. Centraal staan de drie grote bestemmingen die de gelovige volgens de toenmalige katholieke prediking na de dood kon verwachten: de hemel, het vagevuur en de hel. Vanuit de religieuze en maatschappelijke context van het Ancien Régime behandelt de auteur de manier waarop predikanten spraken over de dood, eeuwigheid, verlossing, zonde, straf en goddelijke genade. Daarbij wordt ook aandacht besteed aan de invloed van het Concilie van Trente en aan de manier waarop prediking bijdroeg tot de vorming van religieuze mentaliteiten en moreel gedrag. Het boek biedt daardoor niet alleen een geschiedenis van denkbeelden over het hiernamaals, maar ook een boeiende inkijk in de geesteswereld van de Zuidelijke Nederlanden in de vroegmoderne tijd.