Deze monografie biedt een uitgebreid overzicht van het leven en oeuvre van Léon Spilliaert en behandelt zijn ontwikkeling van de vroege symbolistische werken tot de meer vereenvoudigde en abstracte beeldtaal van zijn latere oeuvre. Bijzondere aandacht gaat uit naar de tekeningen en werken op papier waarin Spilliaert met inkt, potlood, pastel en gouache een uitzonderlijke expressieve kracht bereikte. Terugkerende onderwerpen zijn de zee en de kust van Oostende, verlaten landschappen, nachtelijke taferelen, lege kamers, spiegels, zelfportretten en raadselachtige menselijke figuren. De publicatie plaatst Spilliaerts werk in de artistieke context van het symbolisme en de Europese avant-garde en belicht zijn verwantschap en contrast met tijdgenoten zoals James Ensor. De rijk geïllustreerde uitgave geeft daardoor een breed beeld van een kunstenaar die zich moeilijk binnen een enkele kunststroming laat onderbrengen en die een zeer persoonlijke positie inneemt in de Belgische kunst van het begin van de twintigste eeuw. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)