Het boek onderzoekt de rol van geïllustreerde prenten binnen de decoratieve cultuur van het interbellum, met bijzondere aandacht voor de verfijnde grafische beeldtaal van de jaren twintig. Een belangrijk uitgangspunt is de sjabloontechniek, waarbij kleur met afzonderlijke sjablonen op een gedrukte afbeelding werd aangebracht. Vanuit deze techniek wordt een breed scala aan toepassingen behandeld: mode illustraties van onder anderen Paul Poiret en George Barbier, luxueuze kunstenaarsboeken, werk van Giovanni Meschini, handgeschilderde prentbriefkaarten en albums met ornamentale patronen en ontwerpen voor interieurs. De overvloed aan kleurenafbeeldingen maakt duidelijk hoe sterk illustratie, mode, reclame, boekkunst en interieurvormgeving in deze periode met elkaar verbonden waren. De publicatie is daardoor zowel een beeldgeschiedenis van de grafische cultuur van de jaren twintig als een documentatie van een belangrijke vorm van toegepaste kunst. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)