Het boek biedt een breed overzicht van de achttiende-eeuwse bouwkunst in België en volgt de ontwikkeling van de architectuur aan de hand van de belangrijkste stijlrichtingen en hun karakteristieke gebouwen. De laatbarok verschijnt als een architectuur van beweging, theatrale effecten en rijke decoratie, terwijl de rococo een lichtere, verfijndere en speelsere vormentaal introduceert. Daarnaast wordt het neoclassicisme behandeld, waarin klassieke proporties, regelmaat en terughoudender ornamentiek een grotere rol krijgen. Kerken en abdijen worden naast kastelen, buitenverblijven en stedelijke woonhuizen geplaatst, waardoor ook de uiteenlopende functies en opdrachtgevers van de periode zichtbaar worden. De nadruk op ruimtelijkheid, lichtwerking, decoratie en architectonische samenhang maakt het mogelijk om de stijlen niet alleen historisch maar ook visueel met elkaar te vergelijken. De talrijke foto's vormen een belangrijk onderdeel van de presentatie en brengen zowel het exterieur als de interieurs en architectonische details uitvoerig in beeld. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)