De publicatie is opgezet als een combinatie van kunsthistorische studie en uitvoerige oeuvrecatalogus. In het eerste deel schetst Anita Hopmans de ontwikkeling van Jan Sluijters, van zijn opleiding aan de Rijksakademie en zijn bekroning met de Prix de Rome tot zijn studiereizen en zijn kennismaking met de moderne kunst in Parijs. Het catalogusgedeelte volgt vervolgens zijn werk op papier in chronologische en thematische groepen. De vroege werken worden gevolgd door studies van Spaanse danseressen, impressies uit Parijs en voorstudies voor Bal Tabarin, waaronder materiaal dat inzicht geeft in zijn belangstelling voor het moderne stadsleven en de nieuwe beeldtaal van het begin van de twintigste eeuw. Daarnaast komen figuurstudies, naakten, portretten, interieurs en huiselijke onderwerpen aan bod, evenals werken die verband houden met Staphorst. Bijzonder waardevol is de aandacht voor de grote technische veelzijdigheid van Sluijters: naast potlood gebruikte hij onder meer gouache, houtskool, inkt, krijt, waterverf en gemengde technieken op papier en karton. De 146 opgenomen reproducties, met een groot aandeel kleurenafbeeldingen, maken het boek niet alleen tot een gedegen naslagwerk maar ook tot een aantrekkelijk beeldessay over een belangrijk aspect van Sluijters' oeuvre. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)