Een uitvoerige reconstructie van het levensverhaal van Lucrèce Vanbillemont, een van de weinige vrouwen die na de Tweede Wereldoorlog in België wegens collaboratie werden geëxecuteerd. Vanuit haar afkomst in Veurne en haar persoonlijke leven wordt toegewerkt naar de gebeurtenissen tijdens de Duitse bezetting en de beschuldigingen van meervoudige verklikking die uiteindelijk tot haar doodvonnis leidden. Centraal staat de vraag naar de gebeurtenissen achter het dossier: welke rol speelde Vanbillemont tijdens de bezetting, welke contacten onderhield zij, hoe kwamen de beschuldigingen tot stand en hoe verliep de gerechtelijke procedure die eindigde met haar veroordeling door de Brugse Krijgsraad? De auteurs volgen haar levensloop en de naoorlogse vervolging tot aan de terechtstelling op 9 februari 1946 in Brugge. Het boek biedt daarmee niet alleen een portret van een jonge vrouw die tijdens de repressie ter dood werd gebracht, maar behandelt ook bredere thema's zoals collaboratie, verklikking, gerechtelijke repressie en de maatschappelijke afrekening met de bezettingsperiode. De zaak Vanbillemont vormt zo een concrete inkijk in de complexe en vaak dramatische geschiedenis van de Belgische repressie na 1945. Met zijn omvang van 479 pagina's is het een bijzonder uitvoerige uitwerking van deze individuele repressiezaak en een interessante uitgave voor wie zich bezighoudt met de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in België, de naoorlogse repressie en de geschiedenis van Brugge en West-Vlaanderen. Raf Declercq publiceerde meerdere werken over de repressie en de recente geschiedenis van Vlaanderen. Samen met Jos Rondas schreef hij ook 21 juni 1945. Maria Huygens terechtgesteld in Leuven. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)