René Turkry brengt in deze rijk geïllustreerde monografie het leven en werk van Alfons Vermeir uitvoerig in beeld. Vermeir ontwikkelde een zeer herkenbare schilderstijl, waarin robuuste penseelvoering en een enigszins naïeve beeldtaal samengaan. Een belangrijk deel van zijn oeuvre wordt gevormd door dorps-, stads- en havengezichten, maar ook interieurs en taferelen uit het boerenleven nemen een prominente plaats in. Zaaien, maaien, oogsten, werken op het land, vissers, schepen en het dagelijkse dorpsleven worden met grote directheid weergegeven. Het Scheldeland vormde daarbij een voortdurende inspiratiebron. De monografie volgt tevens Vermeirs opleiding aan de Antwerpse academies, zijn ontwikkeling van een meer academische schilderwijze naar een spontane, persoonlijke expressie en zijn contacten met de Belgische kunstwereld. Hij wordt doorgaans tot de laat-expressionisten gerekend. Zijn werk kreeg niet alleen in België maar ook in Nederland ruime belangstelling. Met zijn grote formaat, honderden reproducties en aanvullende documentatie over tentoonstellingen, kritieken en verkochte werken is deze eerste monografie een waardevol naslagwerk voor liefhebbers van Alfons Vermeir en de Belgische schilderkunst van de 20ste eeuw.