'Schilderkunst: materiaal en techniek' is het klassieke technische handboek van Max Doerner voor schilders en andere beoefenaars van de beeldende kunsten. Het werk behandelt de eigenschappen, samenstelling, bereiding en toepassing van de materialen die in de schilderkunst worden gebruikt en verklaart hoe deze materialen zich in de loop van de tijd gedragen. Pigmenten, bindmiddelen, vernissen, oplosmiddelen, gronderingen en dragers worden uitvoerig besproken, evenals de verschillende schildertechnieken en de wijze waarop kunstenaars duurzame en technisch verantwoorde schilderijen kunnen vervaardigen. De Nederlandse uitgave is gebaseerd op de vijftiende Duitse editie en werd bewerkt door Hans Gert Müller. Het boek is uitgegroeid tot een belangrijk standaardwerk voor kunstschilders, restauratoren, kunsthistorici en iedereen die zich verdiept in de technische aspecten van de schilderkunst. Max Doerner (1870-1939) was een Duitse schilder, docent en kunsttechnoloog die vooral bekend werd door zijn baanbrekende onderzoek naar schildermaterialen en schildertechnieken. Hij was verbonden aan de Akademie der Bildenden Künste in München en ontwikkelde zich tot een vooraanstaand kenner van de technische aspecten van de Europese schilderkunst. Zijn grote belangstelling voor de werkwijze van oude meesters leidde tot systematisch onderzoek naar pigmenten, bindmiddelen, vernissen, gronderingen en schilderopbouw. In 1921 verscheen zijn oorspronkelijke werk Malmaterial und seine Verwendung im Bilde, dat vervolgens herhaaldelijk werd uitgebreid en herzien. Het groeide uit tot een internationaal standaardwerk en werd in verschillende talen vertaald. Doerners benadering was bijzonder omdat hij historische schildertechnieken niet alleen vanuit kunsthistorisch perspectief beschouwde, maar ook experimenteel en materiaaltechnisch onderzocht. Daardoor bleef zijn werk van grote betekenis voor zowel kunstenaars als restauratoren en conservatoren. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)