Anton van Wilderode beschrijft het artistieke oeuvre van Jan Hoogsteyns en belicht vooral de zeer persoonlijke manier waarop de kunstenaar landschap en stilleven benadert. Hoogsteyns ontwikkelde een sobere en herkenbare beeldtaal waarin vereenvoudiging en verstilling centraal staan. Zijn schilderijen en grafische werken worden gekenmerkt door een beperkte vormtaal en een bijzondere aandacht voor kleur en compositie. De publicatie bevat naast de tekst van Van Wilderode een ruime selectie afbeeldingen van schilderijen en tekeningen. Ook het gedicht Het huis van Van Wilderode is opgenomen, met een Franse vertaling door Émile Lauf. Het boek vormt daardoor zowel een monografisch overzicht van Hoogsteyns' kunst als een literaire interpretatie van zijn werk. Jan Hoogsteyns (1931-2022) werd geboren in Beverlo en vestigde zich eind jaren 1950 in Tervant. Naast zijn loopbaan als leerkracht ontwikkelde hij zich tot kunstschilder en graficus. Zijn oeuvre bestaat voornamelijk uit landschappen en stillevens, waarbij hij bewust koos voor een uiterst vereenvoudigde en persoonlijke vormgeving. Hij exposeerde in binnen- en buitenland en zijn werk is opgenomen in onder meer de collecties van de provincie Limburg en de musea voor Schone Kunsten van Doornik Bergen en Verviers. Baron Serge Le Bailly de Tilleghem, conservator van het Museum voor Schone Kunsten te Doornik, karakteriseerde zijn werk als een kunst van eenvoud en onthechting. Van Wilderode benadrukte eveneens de uitgesproken eigenheid van Hoogsteyns' stijl en zijn vermogen om het waargenomene te poëtiseren. (AI-gegenereerde inhoudsbeschrijving)