In 1565 openden de Antwerpenaars fier hun nieuwe stadhuis. Het renaissancepalazzo straalde de grootsheid en autonomie van een wereldstad uit. Kort nadien brandde het stadhuis uit en verloor Antwerpen geleidelijk zijn glansrol. Maar het stadsbestuur ging door met het inrichten van het stadhuis, met beeldhouwwerken van Baurscheit en schilderijen van Rubens, Metsijs, Francken, Van Veen en De Succa. De verbouwingen vanaf de jaren 1860 sloten aan bij de traditie van grootsheid en autonomie: toen werd het eerste verdiep echt het Schoon Verdiep. Opnieuw deed de stad beroep op kunstenaars van het moment, zoals Henri Leys en de schilders die verbonden waren aan de Antwerpse Academie voor Schone Kunsten. Dit boek neemt de lezer mee in de lange geschiedenis van het stadhuis van Antwerpen en plaatst het gebouw in de context van politieke gebeurtenissen, bestuurlijke geschiedenis, architectuur, bouwgeschiedenis en de ontwikkeling van de Grote Markt.