BOOKS
Lucien Motmans, Gerard Prijs, Roger Pulinckx, Jan van Isacker, Annie Fillet, Robert Vandereycken en Piet Jaspaert.
Pierre Cox.
Hasselt, Concentra, 1984.
€ 19.50
Gebonden, linnen, 168pp., 25x31.5cm., talrijke ills. in kleur en z/w., in zeer goede staat (zonder stofwikkel).
Pierre Cox (1915 - 1974) was een baanbrekende Belgische kunstschilder en dichter die wordt beschouwd als de man die de doorbraak van de moderne kunst in de provincie Limburg heeft gerealiseerd. Hoewel hij in zijn geboortestad Hasselt tekenlessen volgde aan de Stedelijke Academie onder leiding van Lucien Nolens, was hij als kunstenaar grotendeels een autodidact. Zijn artistieke loopbaan begon verrassend genoeg niet op het canvas, maar in de literatuur met de publicatie van de dichtbundel Allegro, non troppo in 1938. Pas na zijn huwelijk in 1943 en onder aanmoediging van zijn echtgenote begon hij zich volop te manifesteren als schilder, waarbij hij aanvankelijk een donker palet hanteerde. Zijn grote doorbraak volgde rond de jaren vijftig, toen zijn stijl transformeerde naar een bezield, zacht mediterraan expressionisme en fauvisme. Met zijn bekroonde schilderij De Morgenpost veroorzaakte hij in 1951 een heuse kunstrel in de Limburgse kunstwereld, omdat zijn moderne vormentaal radicaal brak met de toenmalige traditionele normen. Cox groeide snel uit tot een gerespecteerde vernieuwer; zo werd hij als een van de weinige Belgische kunstenaars uitgenodigd om een monumentaal doek te schilderen voor de prestigieuze Expo 58 in Brussel. Zijn status werd internationaal bevestigd toen de beroemde surrealist Paul Delvaux zijn bewondering uitsprak voor Cox' werk en zelfs enkele aquarellen van hem aankocht. Naast zijn persoonlijke succes bleef Cox een onvermoeibare aanjager van het lokale kunstklimaat. In 1960 stond hij als grote bezieler aan de wieg van de invloedrijke kunstenaarsgroep Helikon, een collectief met onder meer Paule Nolens en Robert Vandereycken dat met een eigen galerie eigentijdse topkunst naar het Limburgse publiek bracht. Hoewel hij in 1974 vroegtijdig overleed, is zijn artistieke erfenis nog altijd springlevend. Postuum werd hij geëerd met de Provinciale Prijs voor Beeldende Kunsten van Limburg. Belangrijke werken van zijn hand bevinden zich vandaag de dag in de collectie van de Belgische staat en in het Hasseltse stadsmuseum Het Stadsmus.






