Het werk is opgebouwd als een combinatie van medische toelichting, ethische reflectie en praktijkgerichte inzichten rond palliatieve zorg en euthanasie in België. Wim Distelmans bespreekt de evolutie van de euthanasiewetgeving en de manier waarop artsen omgaan met terminale patiënten. Het boek analyseert verschillende vormen van medische besluitvorming aan het levenseinde, waaronder palliatieve sedatie, stopzetting van behandeling en actieve levensbeëindiging. Daarnaast worden maatschappelijke en psychologische aspecten behandeld, zoals angst voor de dood, communicatie tussen arts en patiënt en de rol van familie in beslissingsprocessen. Het werk bevat ook casuïstiek en voorbeelden uit de klinische praktijk om de theoretische kaders te illustreren. Wim Distelmans is een Belgische arts-oncoloog en professor in palliatieve geneeskunde aan de Vrije Universiteit Brussel. Hij geldt als een van de belangrijkste academische en publieke stemmen in België op het vlak van palliatieve zorg en euthanasiewetgeving. Distelmans speelde een centrale rol in de ontwikkeling en implementatie van de Belgische euthanasiewet (2002) en is actief binnen commissies en organisaties rond waardig sterven en palliatieve zorg.