"Bij de pomp: verhaal uit het werkelijk leven" is een kort prozawerk dat een inkijk biedt in het dagelijkse leven van gewone mensen in het Vlaanderen van het begin van de twintigste eeuw. Vanuit een realistische invalshoek schetst de auteur situaties en ontmoetingen die zich afspelen rond een dorpspomp, een centrale plek van sociaal contact. Het verhaal benadrukt menselijke relaties, sociale gewoonten en de kleine gebeurtenissen die het leven vorm geven. Het werk presenteert een verhalende schets waarin het dorpsleven centraal staat en waarin de pomp fungeert als ontmoetingsplaats voor de gemeenschap. Via dialogen en beschrijvingen worden sociale verhoudingen, dagelijkse routines en lokale gebruiken zichtbaar gemaakt. Het verhaal sluit aan bij de realistische traditie van de Vlaamse literatuur uit het interbellum, waarbij aandacht wordt besteed aan herkenbare situaties en personages uit het volksleven.