"De ring van 't jaar: een wegwijzer naar het Germaansche erfgoed der vaderen" is de Nederlandstalige vertaling van het werk "Der Ring des Jahres" van Joseph Otto Plassmann. In deze studie onderzoekt de auteur de symboliek van de jaarcyclus en de betekenis van traditionele jaarfeesten binnen het Germaanse culturele erfgoed. De opeenvolging van seizoenen en feesten wordt voorgesteld als een symbolische ring die het ritme van natuur en gemeenschap weerspiegelt. Het werk combineert beschouwingen over volksgebruiken, mythologie en historische tradities en plaatst deze in een bredere cultuurhistorische context. De Nederlandse vertaling werd verzorgd door de Vlaamse dichter en vertaler René Verbeeck en verscheen in Brussel tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het boek behandelt de traditionele jaarcyclus zoals die volgens de auteur in de Germaanse cultuur tot uitdrukking komt. De opeenvolgende momenten van het jaar worden beschreven als symbolische fasen die verbonden zijn met natuurverschijnselen, landbouwritmen en volksfeesten. Daarbij komen onder meer midwintervieringen, lentefeesten, zonnewendevieringen en oogstfeesten aan bod. De auteur tracht deze gebruiken te verbinden met oudere mythologische en religieuze tradities en beschouwt ze als uitdrukking van een culturele continuiteit binnen de Germaanse wereld. Naast beschrijvingen van rituelen en kalenderfeesten bevat het werk beschouwingen over symboliek, natuurbeleving en de plaats van traditie binnen de Europese cultuurgeschiedenis. Het boek vormt daardoor zowel een volkskundige studie als een cultuurhistorische interpretatie van de traditionele jaarcyclus. De inhoud weerspiegelt het ideologische klimaat van de jaren '30 en '40. Het werk gebruikt Germaanse folklore om een nationaalsocialistisch wereldbeeld te ondersteunen, waarbij symbolen zoals de Julleuchter (Joelluchter) worden geïnterpreteerd als prehistorisch Germaans erfgoed. Plassmann was een vooraanstaand lid van de Ahnenerbe, de wetenschappelijke denktank van de SS opgericht door Heinrich Himmler. Hij werkte mee aan het tijdschrift Germanien, het officiële orgaan van de Ahnenerbe, en was een van de leidende folkloristen die "wetenschappelijke" onderbouwing gaven aan de Arische rassentheorie en Germaanse suprematie. Zijn onderzoek naar folklore en Germaanse symboliek diende direct als propaganda om het Duitse volk bewust te maken van hun "bloed en bodem".René Verbeeck (1904?1979) was een Vlaamse dichter en leraar. Hij stond mee aan de wieg van de literaire tijdschriften De Tijdstroom (1930-1934) en Vormen (1936-1940) en richtte in 1937 de poëziereeks Bladen voor de Poëzie op. Tussen 1937 en 1943 verschenen in die reeks een zeventigtal dichtbundels, waaronder werk van collaboratiegezinde auteurs als Paul de Vree, Bert Peleman en Blanka Gijselen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog engageerde hij zich in de culturele collaboratie. Hij publiceerde in 1942 de bundel Zangen voor mijn land bij de collaborerende uitgeverij Steenlandt, die uitgesproken nationaalsocialistische gedichten bevatte. Hij behoorde tot een groep Vlaamse auteurs (zoals Bert Peleman en Albe) die gedichten bijdroegen aan bloemlezingen die door de bezetter werden ondersteund. Na de oorlog werd hij vanwege zijn houding tijdelijk uit zijn ambt ontzet.