De omgang met dood en rouw verandert voortdurend onder invloed van maatschappelijke, culturele en religieuze ontwikkelingen. In de moderne samenleving wordt de traditionele scheiding tussen de wereld van de levenden en de wereld van de doden steeds meer ter discussie gesteld. Tegelijkertijd stellen nieuwe vormen van individualisering en multiculturele rituelen andere eisen aan de ruimtelijke organisatie van uitvaartvoorzieningen. "Uitvaartcultuur als ontwerpopgave" onderzoekt hoe architectuur en stedenbouw kunnen bijdragen aan een hernieuwde plaats voor funeraire functies in de hedendaagse samenleving. Het boek vormt de documentatie van een ideeenprijsvraag voor studenten architectuur en verwante disciplines, waarin ontwerpers werden uitgedaagd om nieuwe ruimtelijke concepten te ontwikkelen voor begraafplaatsen, crematoria en andere plekken van herinnering en rouw. Door middel van essays, analyses en een selectie van ingezonden ontwerpen laat het boek zien hoe de architectuur van de dood opnieuw kan worden geïntegreerd in het stedelijke en maatschappelijke leven.