Het werk vormt een toegankelijke historische studie over de pestepidemie die Europa tussen 1347 en 1352 trof en die bekendstaat als de Zwarte Dood. De auteur bespreekt eerst de mogelijke oorsprong van de ziekte en de routes waarlangs zij zich via handelscontacten en scheepvaart verspreidde van Azië naar het Middellandse Zeegebied en vervolgens naar de rest van Europa. Daarbij wordt aandacht besteed aan de rol van ratten, vlooien en stedelijke hygiënische omstandigheden in de verspreiding van de bacteriële infectie. Vervolgens beschrijft het boek de dramatische impact van de epidemie op middeleeuwse samenlevingen. Grote delen van de bevolking stierven binnen korte tijd, waardoor landbouw, handel en stedelijk leven ernstig werden verstoord. De auteur analyseert hoe tijdgenoten reageerden op de ramp, onder meer via religieuze interpretaties, processies, boetebewegingen en pogingen om de ziekte te bestrijden met de medische kennis van die tijd. Ten slotte behandelt het boek de bredere historische gevolgen van de epidemie. De demografische schok leidde tot veranderingen in sociale structuren, arbeidsverhoudingen en economische ontwikkelingen. Door deze combinatie van medische, sociale en historische perspectieven geeft het werk een overzicht van de oorzaken, het verloop en de blijvende gevolgen van een van de meest ingrijpende epidemieën uit de Europese geschiedenis.