Dit boek behandelt een onderwerp dat door de moderne cultuur vaak wordt gemeden maar in vroegere eeuwen een centrale plaats innam in het religieuze en geestelijke leven: de voorbereiding op de dood. In de late middeleeuwen, tijdens de Reformatie en in de gereformeerde theologie van de zeventiende en vroege achttiende eeuw ontstond een omvangrijke literatuur over de zogenaamde stervenskunst of ars moriendi. Deze geschriften wilden gelovigen helpen om zich geestelijk voor te bereiden op het sterven en om het levenseinde te benaderen in het licht van het christelijk geloof. K. Exalto onderzoekt hoe theologen, predikanten en geestelijke schrijvers uit verschillende perioden het sterven en de voorbereiding daarop hebben beschreven. Daarbij komen de middeleeuwse tradities van de stervenskunst aan bod, evenals de visie van reformatoren zoals Luther en Calvijn en de latere gereformeerde theologische traditie. Het boek laat zien hoe deze auteurs het sterven niet alleen beschouwden als een biologisch einde, maar als een beslissend moment in het licht van het geloof, waarin bekering, troost en vertrouwen op God centraal stonden.