De Witte is een Vlaamse streekroman die de speelse, brutale streken en het opgroeien van een boerenjongen, bijgenaamd "De Witte", beschrijft in het landelijke Vlaanderen rond 1900. De hoofdfiguur, Ludovicus Verheyden, met zijn spierwitte haar, zit vol kattenkwaad en zoekt zijn eigen weg tussen werk, school en sociale conventies. Hoewel hij vaak in de problemen komt door zijn streken, blijft hij charmant en vol levenslust. Het boek combineert humor met kritische observaties over landbouwgemeenschappen en de dorpscultuur in het begin van de twintigste eeuw. Deze vierde druk circa 1926 toont de blijvende populariteit van Claes' schelmenroman kort na de oorspronkelijke publicatie in 1920. In De Witte volgen we een jaar uit het leven van Ludovicus "De Witte" Verheyden, een jongen uit Zichem en omgeving, die zijn dagen vult met ondeugende streken, kattenkwaad en het uitdagende plattelandsleven. De roman bestaat uit aaneengeschakelde episodes waarin de ondeugende energie van De Witte botst met het harde werk en strenge discipline op het land en in de dorpsschool. De volksschrijver Ernest Claes beschrijft op kenmerkende wijze onder meer levendige interacties met familie, klasgenootjes en dorpsfiguren, met sterke dialogen in kleurrijk dialect en geeft zodoende een humoristische maar soms ook kritische observatie van de toen heersende sociale normen. Hij geeft een levendige schets van kinder- en gemeenschapsleven in het begin van de twintigste eeuw. Ernest Claes (Andreas Ernestus Josephus Claes) (24 oktober 1885 te Zichem - 2 september 1968 te Elsene) was een Belgische schrijver die vooral bekend werd door zijn streekromans en verhalen in het Nederlands. Hij groeide op in de Kempen en putte uit eigen jeugdherinneringen voor veel van zijn werk; zijn roman De Witte is daar het bekendste voorbeeld van. Claes' werk werd meerdere malen gepopulariseerd door film- en tv-adaptaties, waardoor hij een belangrijke plaats heeft in de Vlaamse literatuurgeschiedenis. Veel van zijn romans combineren humor met realistische portretten van plattelandsleven en sociale structuren van zijn tijd, en ze tonen zijn vaardigheid om dialect en levendige karakterbeschrijvingen te integreren.