Van meiseniersbloed onderzoekt systematisch de historische groep van meiseniers in Brabant en Vlaanderen tot aan het einde van het Ancien Régime. Een meisenier was een vrije boer of landeigenaar die door erfelijke rechten en privileges een bijzondere status bezat binnen het stedelijke of dorpsbestuur. Dit statuut gaf toegang tot bepaalde juridische voordelen, zoals deelname aan schepenbanken, belastingvrijstellingen, en prioriteit bij lokale gerechtelijke procedures, en kon van generatie op generatie worden doorgegeven binnen erkende families. Het boek biedt een uitgebreide lijst van alle bekende Brabantse personen en families die dit statuut konden aantonen, gebaseerd op registers, oorkonden en archiefstukken. Voor elke familie wordt de afstamming, relevante rechtsdocumenten, plaats van vestiging en eventuele betrokkenheid bij lokale bestuurlijke en sociale functies gedocumenteerd. Daarnaast geeft het werk contextuele toelichting bij de sociale positie van meiseniers, hun rol binnen de lokale gemeenschap en de evolutie van hun privileges door de eeuwen heen. De tekst combineert genealogische precisie met historische analyse en geeft zo zowel onderzoekers als geïnteresseerden een gedetailleerd overzicht van deze specifieke sociale groep en hun betekenis in de vroegmoderne Brabantse samenleving.