Peter Kollwitz, Diksmuide, 22 oktober 1914 is opgebouwd als een historisch en biografisch onderzoek dat de tragische gebeurtenis van de dood van Peter Kollwitz situeert binnen het bredere kader van de Eerste Wereldoorlog en de persoonlijke familiegeschiedenis. Het werk begint met een schets van Peters leven en zijn beslissing zich als vrijwilliger aan te melden voor het Duitse leger in 1914, waarna hij kort na zijn aankomst bij de IJzerlijn in de omgeving van Diksmuide sneuvelt. De auteur reconstrueert dit gebeuren op basis van beschikbare bronnen en koppelt het aan de latere artistieke reacties van zijn moeder, de beeldhouwster Käthe Kollwitz, wiens kunst een diep menselijk inzicht biedt in rouw, verlies en de wreedheid van oorlog. Vervarcke behandelt verder de historische context van de gevechten rond Diksmuide in oktober 1914 en confronteert deze met de manier waarop de dood van Peter en andere jonge soldaten heeft bijgedragen aan de culturele herinnering aan de oorlog. Het boek bevat illustraties en historische fragmenten en sluit af met reflecties op de betekenis van herinnering en verbeelding in de nasleep van massale verliezen tijdens de oorlogsjaren.