Het boek fungeert als een uitgebreid tentoonstellingscatalogus waarin verschillende auteurs bijdragen leveren over de geschiedenis, vormgeving en betekenis van grafmonumenten. De publicatie behandelt uiteenlopende aspecten van funeraire kunst, waaronder de iconografie van grafsculptuur, de ontwikkeling van begraafplaatsen, en de rol van architectuur en beeldhouwkunst in de herdenkingscultuur. De essays worden aangevuld met fotografisch materiaal en documentatie van monumenten uit verschillende periodes en stijlen, waardoor de lezer een kunsthistorisch overzicht krijgt van grafmonumenten en hun symboliek. Daarnaast wordt aandacht besteed aan de relatie tussen maatschappelijke opvattingen over dood en herinnering en de visuele vormgeving van graven en mausolea. Het boek vormt daardoor zowel een kunsthistorische studie als een document van funerair erfgoed in Europa en België. De publicatie werd samengesteld door een redactieteam van kunsthistorici, onderzoekers en specialisten in funerair erfgoed verbonden aan het Internationaal Cultureel Centrum en aan Epitaaf v.z.w., een vereniging die zich toelegt op de studie en bescherming van grafmonumenten en begraafplaatsen. Onder de bijdragers bevinden zich kunsthistorici en onderzoekers die actief waren binnen musea, academische instellingen en erfgoedorganisaties. Hun werk richt zich op de studie van grafkunst, architectuurgeschiedenis en de culturele betekenis van herdenkingsmonumenten, en deze publicatie vormt een belangrijk document van de belangstelling voor funerair erfgoed in de jaren tachtig.