Nadat het coronavirus zich ook in ons land snel verspreidde nam de belangstelling toe voor epidemieën die in de geschiedenis hun tol eisten, zoals de pest en de Spaanse griep. Vooral boeken als De pest van Albert Camus en Boccaccio's Decamerone kwamen weer sterk in de belangstelling te staan. Maar hoe zat het met de pest in ons land? Tot aan het eind van de zeventiende eeuw teisterde de pest ons land met grote regelmaat en eiste talloze slachtoffers. De term 'Gouden Eeuw' is daardoor relatief. In jaren dat de pest om zich heen greep konden steden zomaar tien tot veertig procent van hun inwoners verliezen. Het verdriet, de ontreddering, de angst en de maatschappelijke ontwrichting waren onbeschrijflijk, ook omdat men geen notie had van wat de oorzaak was van deze ramp. Iedereen die in de zeventiende eeuw de leeftijd bereikte van 35 jaar maakte de pest zo'n twee tot drie keer mee. De gave Gods beschrijft de economische stagnatie, slecht functionerende bestuurders en verstoorde sociale verhoudingen, maar ook de medische en godsdienstige ideeën over de aard van de pest en de pogingen tot bestrijding.