De meeste Belgen die naar onze kolonie gingen om er te werken waren jonge en ambitieuze mannen. Maar zij vertrokken meestal niet alleen: in hun kielzog hadden ze vaak een vrouw die haar echtgenoot trouw volgde naar dat verre onbekende continent om er een gezin te stichten en een leven op te bouwen. In een Afrikaanse setting ver weg van iedereen die ze kenden en liefhadden begonnen ze er aan hun volwassen leven. De verhalen in dit boek zijn echt. Ze zetten de vergeten rol van de Belgische jonge vrouw in Congo in de kijker. Gedurende een hele tijd hadden zij een boeiend leven in een tropisch decor. Ze leefden zij aan zij met de in hun ogen volgzame Congolezen ontdekten een nieuwe cultuur met vele tradities en spraken vreemde talen. De meesten kijken met nostalgie op deze periode in hun leven terug bij anderen overheersen de negatieve herinneringen aan het abrupte afscheid. In IK WAS JONG EN LEEFDE IN CONGO vertellen vrouwen onder wie ook enkele missiezusters honderduit over hun tijd in Congo. Ik was jong en leefde in Congo is een collectie mondelinge en geschreven getuigenissen van Belgische vrouwen die tijdens de koloniale periode in Belgisch Congo verbleven. In de kern richt het boek zich op de vaak onderbelichte verhalen van deze vrouwen: hun ervaringen tijdens het leven in een Afrikaanse context ver van huis de praktische en emotionele werkelijkheid van gezinsleven in de kolonie en de wisselwerking met lokale culturen. De auteur Dominique de?Mets laat de getuigen zelf aan het woord waardoor een veelkleurig beeld ontstaat van nostalgie hoop onzekerheid en de complexiteit van contactmomenten met de Congolese samenleving. Door deze persoonlijke perspectieven samen te brengen wordt niet alleen het dagelijkse leven besproken maar ook bredere thema?s zoals identiteit gemeenschapsvorming en de impact van koloniale structuren op individuen. Grote lijnen worden niet academisch geanalyseerd maar door de verhalen zelf gevormd wat het boek zowel toegankelijk als diep menselijk maakt.