Schuttersgilden te Sint-Andries behandelt de geschiedenis, structuur en functie van de schuttersgilden in de Brugse parochie Sint-Andries gedurende de negentiende en het begin van de twintigste eeuw. De auteur beschrijft de oprichting van de Sint-Sebastiaansgilde, de rol van hoofdmannen zoals Edouard de Nieulant vanaf 1833, de sociale rol van de gilden binnen buurtgemeenschappen, hun deelname aan stedelijke feesten, en de invloed van lokale politieke elites. Het werk belicht eveneens het archief? en zilverbezit van de gilden en hun evolutie over decennia, waardoor een gedetailleerd beeld ontstaat van deze broederschappen binnen de lokale gemeenschap. Deze studie verschuift de focus van een louter chronologische verslaglegging naar een gedocumenteerde analyse van het sociale en culturele functioneren van schuttersgilden binnen de parochie Sint-Andries. De auteur onderzoekt de organisatorische structuur van de gilden, de ceremoniële en rituele praktijken rond feesten en ambachtelijke bijeenkomsten, en de rol van vooraanstaande hoofdmannen in de lokale sociale hiërarchie. Door archivalisch materiaal zoals bestuurslijsten en materieel bezit (bijv. zilverwerk) te analyseren, maakt het boek inzichtelijk hoe deze verenigingen gedurende de negentiende en vroege twintigste eeuw evolueerden onder invloed van veranderende maatschappelijke omstandigheden. De gilden worden voorgesteld als institutionele knooppunten die zowel sociale cohesie binnen buurten versterkten als een zekere invloed uitoefenden op lokale netwerken van macht en prestige.