Dit boek is een beschrijving van de nationale jubelfeesten die te Brussel plaatsvonden op 21, 22 en 23 juli 1856, ter gelegenheid van het 25-jarig jubileum van de inhuldiging van Koning Leopold I der Belgen. De auteur schetst de plechtigheden, optochten, versieringen, muziekuitvoeringen, menigvuldige deelnemingen van gesellschaftelijke en officiële kringen, de reacties van het volk, en de symboliek van deze feestelijkheden. Hij behandelt onder meer de triomfbogen, praalwagens, nationale vertoningen, de deelname van provincies, de rol van burgers, militairen en autoriteiten, en de feestelijke sfeer in de hoofdstad. Het werk levert een aanschouwelijk beeld van de publieke viering van nationale verbondenheid in het midden van de 19e eeuw. Hendrik Conscience (geboren 3 december 1812 te Antwerpen, overleden 10 september 1883 te Elsene) was een Vlaams schrijver die bekend werd als 'de dichter van Vlaanderen' en van grote betekenis voor de opkomst van de Nederlandstalige literatuur in België. Hij groeide op in een gezin met Franse en Vlaamse wortels; zijn vader was ambtenaar in de scheepvaart. Conscience streefde ernaar het Nederlands als literair taalgebruik in België te verheffen, en schreef romans, geschiedkundige werken en verhalende teksten waarin hij vaak Vlaamse geschiedenis en volksleven verbeeldde. Zijn werk beïnvloedde sterk de Vlaamse culturele en literaire identiteit van de 19e eeuw.